يكصد و شصت تازيانه بر او خواهم زد . و در روايت ديگرى است كه ، اين حدّ افترا بر انبياست . « 1 » صدوق نيز ، از امام صادق عليه السّلام همانند روايت اول را آورده است . در روايت ديگرى از امام هشتم عليه السّلام است كه فرموده : وضع زن در دوره داود عليه السّلام چنان بود كه اگر شوهرش فوت مىكرد يا كشته مىشد ، پس از او هرگز ازدواج نمىكرد ، و اولين كسى كه خداوند بر او روا داشت تا با زنى كه شوهرش كشته شده ازدواج نمايد ، داود عليه السّلام بود ، او پس از كشته شدن اوريا و پايان عدّه وفات ، با همسر وى ازدواج كرد ، و اين است آنچه پس از كشته شدن اوريا بر مردم گران آمد . « 2 » مؤلف گويد : اگر گفته شود آنچه شما آورديد با روايتى كه قمىّ در تفسير خود آورده معارض است ، روايتى كه خلاصه آن چنين است : داود عليه السّلام در محراب نماز مىگزارد كه پرنده‌اى روياروى او قرار گرفت و او را به گونه‌اى در شگفت آورد كه نماز را فراموش كرد و برخاست تا آن را بگيرد ، پرنده پر زد و بر ديوار ميان خانه داود و اوريا نشست - داود اوريا را به جبهه فرستاده بود - داود از ديوار بالا رفت تا آن را بگيرد كه زنى را در حال شستشوى خود ديد ، زن كه سايه او را ديد موهاى خود را پراكنده و بدنش را با آنها پوشانيد ، داود شيفته او شد و به محراب بازگشت و به فرمانده لشكر نوشت به فلان جا و فلان محل حركت كنند و تابوت را ميان خود و دشمن قرار دهند و اوريا را در جلوى تابوت بفرستند ، او چنين كرد و اوريا كشته شد و « 3 » . . . مىگوييم : راوى اين روايت آن را از روايات متعدد وارد در كتب تفسير مكتب خلفا جمع‌آورى و تلفيق كرده ، و از خيال خود بر آن افزوده ، سپس آن را از قول امام صادق عليه السّلام روايت كرده است . ما اكنون متن روايت را بدون اشاره به سند آن بررسى مىكنيم :

--> ( 1 ) - به تفسير آيه در تفسير خازن ( 4 / 35 ) و تفسير فخر رازى ( 26 / 192 ) و نور الثقلين ( 4 / 6 ) مراجعه شود . ( 2 ) - بحار الانوار ( 14 / 24 ) و نور الثقلين ( 4 / 446 ) به نقل از عيون اخبار الرضا عليه السّلام . ( 3 ) - بحار الانوار ( 14 / 23 - 20 ) از تفسير قمى ( 565 - 562 ) دنباله آن را در كتاب اسرائيليات و اثر آن در كتابهاى تفسير چاپ اول بيروت ص 233 مىيابيد .